زندگی لعنتی

زندگی مانند آونگی میان “رنج” و “کسالت” در حرکت است. نهایت هر یک ابتدای دیگری است.
شوپنهاور

مرض قند

از بس كه مكيدم لب همچون عسلش را
از شهد لبانش مرض قند گرفتم
منبع: http://www.google.com/profiles/112638710722955232909#buzz

همه چیز چسبناک است

جیره ی سیگارم را بدهید!
و تنهایم بگذارید با پیاده روی عصرگاهی
در من
تیمارستانی
قصد شورش دارد…

علی اسداللهی

دلتنگی

دلتنگی
خوشة انگور سیاه است
لگدکوبش کن
لگدکوبش کن
بگذار ساعتی
…سربسته بماند
مستت می‌کند اندوه

کلمات باید بروند به جهنم

گاهی که کلمات، آرام
در حنجره اش می مانند، می گرید
اما در جای خود می آموزد
که در خاموشی با خود کنار بیاید…

کریستا راینینگ